लग्नाच्या वऱ्हाडी बायकांच्या गांडा पाहिल्या – Marathi sambhog katha

हॅलो वाचक मित्रमंडळी. मी सचिन आपल्याला नुकताच अनुभवलेला चावट प्रसंग सांगत आहे. मी कॉलेज संपवून जॉबच्या शोधात आहे. ह्याच लग्नाच्या सीजनमध्ये माझ्या एका मित्राने मला एक लग्नाचं वऱ्हाड भारत बेंझ ट्रॅव्हल्सने पुण्याहून नागपूरला आणि परत आणण्यासंबंधी विचारणा केली. माझं हेवी ड्रायव्हिंग झालं होतं आणि पार्ट टाईम कधी कधी मी टुरिस्ट, वऱ्हाडी घेऊन जायचो. त्यामुळेच त्याने मला त्या बद्दल विचारणा केली होती.

माझ्याकडे काही दिवस मोकळे असल्याने व ट्रिपचे पैसे चांगले मिळत असल्याने मी त्याला होकार दिला.

ठरल्याप्रमाणे मी आणि माझा मित्र दोन ट्रॅव्हल्स घेऊन नवऱ्या मुलाच्या घरी संध्याकाळी पोचलो. रात्रभर प्रवास करून सकाळी आम्हाला विवाहस्थळी पोहचायचं होतं.

मुलांचं घर चांगलं सुखवस्तू होतं. वऱ्हाडी पाहुणे मंडळी सधन घरची होती. बायका पोरी पाहायला अत्यंत सुंदर होत्या. गोऱ्या गोमट्या अगदी खात्या पित्या घरच्या. मी तर त्यांच्याकडे टकमकच बघत होतो. एका बस मध्ये पुरुष मंडळी आणि दुसऱ्या बसमध्ये महिला मंडळी बसणार होत्या. मी मित्राला सांगून मुद्धाम महिलांच्या बसचे सारथ्य स्वीकारले. मित्र मला डोळा मारून म्हणाला, “जा रे लेका कर मजा! बघ एखादी आंटी पटते काय तर!”

6 च्या सुमारास सर्व वऱ्हाडी बसमध्ये चढले. आमची त्यांच्याशी थोडीफार ओळख झाली होती. मी पाहायला आकर्षक असल्याने बऱ्याच बायका पोरींची नजर क्षणभर माझ्यावर केंद्रित होत होती. मला त्यांचं माझ्याकडे झालेलं अटेंशन सुखदायी वाटलं.

त्या बायकांतील एक ३५ शितली गोल चेहऱ्याची, गोऱ्या वर्णाची गुबगुबीत आंटी मला चांगलीच भावली. तिचं नाव सुनंदा होतं. ते मला त्यांच्या बोलण्यावरून माहिती पडलं होतं. तिची माझ्यावर पडलेली नजर मला घायाळ करून गेली होती.

काही वेळातच आम्ही प्रवासाला लागलो. मित्राची बस समोर होती. माझ्या बसमधल्या बायका अंताक्षरी खेळत होत्या. काहींचा तर फारच गोड गळा होता. मी आरश्यात पाहत होतो. काही पोरी आणि बायकाही माझ्याविषयी कुजबुज करत असल्याचे त्यांच्या नजरेवरून मला जाणवलं. मी मनातल्या मनातच खुश झालो होतो. ह्यातली एखादी आंटी किंवा पोरगी झवायला मिळेल अशी मी आशा धरून बसलो होतो.

मग रात्री ९ च्या जवळपास आम्ही एका धाब्यावर थांबलो. माझ्या बस मध्ये त्यांचा एक वरिष्ठ पुरुष बसला होता. बायकांबरोबर एकतरी पुरुष असावा अशी त्यांची धारणा होती. पण तो जास्त करून झोपूनच राहायचा.

माझ्या मित्राने मला फोन करून बस धाब्यावर घेण्यास सांगितलं होतं. नवरदेवाच्या वडिलांनी धाब्यावर सर्व वऱ्हाडी मंडळीसाठी जेवणाची ऑर्डर दिली. मी आणि माझा मित्र बायकांच्या घोळक्या शेजारीच बसलो होतो. आतापर्यंत मी त्यांच्या चांगलाच परिचयाचा झालो होतो. त्यामुळे त्यांनी माझी थट्टा मस्करी सुरू केली होती. मीही त्यांना दाद देत होतो.

खरंच काय बायका होत्या! जीव तर करत होता की एकेकीला धरून झवावं. त्यांच्या ओठांच चुंबूळ करून ते आपल्या ओठांत घ्यावे. त्यांच्या गोऱ्यापान पाठीवर चुंबन करावे, हात फेरावेत. पण मी फक्त त्याची कल्पनाच करू शकत होतो. सत्यात उतरेल की नाही काहीच माहिती नव्हतं.

जेवण झाल्यावर मी हात धुवायला गेलो. लगेच सुनंदा आंटी माझ्या मागे आली आणि मला हसून जेवण पोटभर केलं की नाही ते विचारले. मी म्हटलं की ड्रायव्हिंग करतांना आम्ही भरपेट जेवत नसतो. त्यावर ती म्हणाली, “बर लग्नात चांगलं जेवू घालते तुम्हाला.” आणि हसून ती मागे वळली.

मी तर थक्कच राहिलो. हिच्या बाबतीत माझं नशीब फडफडू शकते ह्याची मला जाणीव झाली. मग सर्वजण आपापले विधी आटोपून बसमध्ये चढले. आणि पुढच्या प्रवासाला लागलो.

सर्व बायका पोरी आता गप्पा करून थकल्या होत्या. रात्रीचे ११ वाजत आले होते. तो गृहस्थ तर केव्हाच ढाराढूर झोपला होता. बस स्लीपर कोच होती. माझ्या मित्राची बस फार पुढे गेली होती. औरंगाबाद केव्हाच पार झालं होतं.

इतक्यात एका आंटीला सुसू आली. तिने मला बस एके ठिकाणी थांबवायला सांगितली. मी त्यांना मोकळी जागा पाहून बस थांबवतो म्हणून सांगितलं. मग मला रस्त्याच्या कडेला थोडी मोकळी जागा दिसली तशी मी बस साईडला घेतली.

मित्रांनो तुम्हाला तर माहितीच आहे की स्त्री किंवा पोरगी एकटी कधीच मुतायला जात नाही. ती आपल्यासोबत २-४ जणींना सोबत घेऊनच जातात.

तर ही आंटी सुद्धा तिच्यासोबत २ जणींना घेऊन उतरली. त्यातली एक २०-२२ वर्षांची तरुणी होती तर दुसरी स्त्री होती तिचं गोल चेहऱ्याची, हसमुख सुनंदा! त्या तिघींच्या पाठोपाठ आणखी ८,१० बायका पोरी उतरल्या. मी बसचा हेड लाईट मंद केला होता. बसमधील लाईट बंदच होते. त्यामुळे बाहेरून पाहणाऱ्याला आतमधले काहीच दिसत नव्हते. मी श्वास रोखून काही बघायला मिळते का ते बघत होतो.

इतक्यात ती पहिली आंटी, तरुणी आणि सुनंदा बसच्या समोरच्या झुडुपात गेल्या. मी धडधडत्या छातीने पाहायला लागलो. आधी त्या आंटीने आपली साडी वर करून चड्डी खाली खेचली अन मुतायला बसली. मग लगेच त्या तरुणीने आपला पायजमा चड्डीसकट खाली केला आणि तीही तिच्या शेजारीच मुतायला बसली. त्यांच्यावरून माझे डोळे हटते न हटते तोच त्या गुबगुबीत सुनंदानेही आपली साडी कमरेपर्यंत वर केली आणि आपल्या गोऱ्या गांडीवरची काळी पॅंटी खाली खेचून मुतायला बसली.

त्या बसपासून अगदी काहीच फुटांवर होत्या. त्यांना वाटलं असावं की त्यांना कुणीच बघत नाही आहे. कारण बस तर पूर्ण महिलांनी भरली होती ना! पण मी केबिनमधून पूर्ण नजारा पाहत होतो. काय गांडा होत्या त्यांच्या! सुनंदाची गांड तर अगदी गोरी गोमटी आणि सुबक होती. त्या तिघींच्या फलफल मुतण्याचा आवाज माझ्या कानी पडत होता. ते दृश्य आणि तो आवाज मला कामवासनेत डुबवत होता.

आणि त्या तरुणीची गांड ह्या दोघींच्या गांडांपेक्षा लहान असली तरी ती होती मात्र टाईट. त्या तिघींच्या गांडा एकावेळी पाहायला मिळाल्याने मी तर धन्य झालो होतो.

इतक्यात आणखी काही बायका तिकडे आल्या आणि मुतायला बसल्या. काहींनी साड्या वर केल्या होत्या तर काहींनी सलवारी खाली घेतल्या होत्या. एक दोघी तर अगदी माझ्या कडेच तोंड करून मुतायला बसल्या तश्या मला त्यांच्या पुच्च्या दिसल्या!

मी लगेच पॅण्ट मधून लंड बाहेर काढला आणि त्याला हलवत तसंच माझ्या मोबाईल कॅमेऱ्यात ते विहंगम दृश्य टिपत बसलो.

एकेक बायकांचं मूतनं आटोपायला लागलं तसं त्या आपल्या गांडा पोटऱ्यांवर आदळत उभ्या होत आपल्या चड्ड्या वरती चढवल्या. त्या सधन घरच्या बायकांच्या गोऱ्या गोमट्या गांडा आणि काहींच्या पुच्च्या पाहून तर मी बेभानच झालो होतो. मन करत होतं की एकाच वेळी ह्या सर्व बायका पोरींच्या पुच्च्या चोदाव्या तसंच त्यांच्या गांडा माराव्यात.

मी त्यांच्या उघड्या नागड्या गांडा, पुच्च्या पाहून जोरजोराने मुठ मारत होतो. मग त्या बायका जश्या तिथून निघाल्या तसा मी त्यांच्या मूतण्याच्या जागी गेलो आणि मुठ मारून स्वतःला शांत करायला लागलो. त्यांच्या मूत्राचा उग्र सुगंध मला मदहोश करत होता. त्यामुळे मी लगेच माझं विर्य सुनंदा आंटीच्या मूत्राचा डोहात सोडलं.

मग मी लगेच परत आलो आणि सर्वजणी बसल्या असल्याची खात्री करून बस पुढच्या प्रवासाला दामटली. माझ्या डोळ्यासमोर त्या सुंदर वऱ्हाडी गोऱ्या बायका पोरींचे चुतडेच दिसत होते. त्या दोघींच्या पुच्च्या तर अगदीच कमळासारख्या होत्या. बसच्या मंद प्रकाशात मला सर्वकाही स्पष्ट दिसलं होतं.

मी मनोमन खुश होऊन ड्रायव्हिंग करत होतो. रात्र बरीच झाली होती. सर्व जणी झोपल्या होत्या. आता मला फक्त सकाळची वाट होती की सुनंदा आंटीला मला कशाप्रकारे झवता येईल!